Zoutleeuw
Zoutleeuw is gelegen in het Hageland.
De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete.
Enkele bezienswaardigheden zijn:
De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in BelgiÙ met een intact gebleven laat-gotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.
Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529.
Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd. Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten.
Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel.
De BethaniÙnschuur, enig overblijfsel van het klooster van BethaniÙn of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. I
De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis.
De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471 aan.
(bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Stad

Hoegaarden Brouwerij
Het meest gekende bier van de brouwerij van Hoegaarden is ongetwijfeld het witbier van Hoegaarden. Mout, tarwe, hop, water, koriander en gedroogde sinaasappelschil zijn de ingrediënten. Het bier is ongefilterd en is van hoge gisting. Daarenboven wordt het nog eens gegist in de fles. Het alcoholpercentage bedraagt 4,9%. Het is een fris bier en een uitstekende dorstlesser. Het heeft ook een karakteristieke smaak.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Brouwerij

Kerk van Hoegaarden
Het hoofdaltaar (1783) is het werk van de beeldhouwer A.J. Gillis uit Tienen. De voorzijde stelt David voor die uit de handen van de hogepriester Achimelec de toonbroden ontvangt voor zijn hongerige soldaten. (zie O.T,  1 Sam 21,2-7)
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

De Saint-Christophekerk
De Saint-Christophekerk van Racour is een gebouw dat zowel romaanse als gotische architectuur vertoont. Ze is gebouwd in kwartsiet van Overlaar, steen van Gobertange en tufsteen van Lincent. Ze heeft een toren, een kerkschip, twee zijbeuken, een transept en een koor met een driezijdige apsis. De robuuste toren dateert uit de tweede helft van de 14e eeuw. Hij is 33 m hoog en aanpalend is er een traptoren. Het schip en het koor dateren uit de 15e eeuw. Het laatste heeft twee neogotische bijgebouwtjes. In de eerste helft van de 20e eeuw gebeurde een restauratie waarbij een deel van het decor in stuckwerk uit de 17e eeuw werd blootgelegd. Het interieur van de toren toont op het eerste niveau een visgraatgewelf terwijl het tweede niveau een nerfgewelf heeft. Het kerkschip en het transept hebben op het eerste niveau grote spitsboogarcades. De armen van het transept vertonen gotische gewelven. Het koor en de apsis zijn bepleisterd en versierd met stucwerk met rocailles. Bij het meubilair vinden we beelden van Saint-Christophe (13e en 18e eeuw) en een gotische doopvont uit de 15e eeuw, die versierd is met mensenhoofden. Geklasseerd op10-09-1943
Erfgoed

Het orgel van Sainte-Gertrudekerk
De kerk is een classicistisch gebouw in baksteen en steen van Gobertange, opgetrokken op een kleine hoogte die de beek van le Piétrain domineert. Ze heeft een smalle vierkante toren met ronde bijgebouwtjes, die bekroond is met een hoge veelhoekige spits. Achter deze toren bevindt zich een kerkschip zonder zijbeuken, met drie traveeën en een koor met afgeschuinde zijden. Het jaartal 1768, datum van de reconstructie van het gebouw, siert het timpaan van het portaal. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Sainte-Gertrude, maar momenteel aan Saint-Gabriel de l’Addolorata. Een ommuurde begraafplaats omringt het gebouw. De kerk onderscheidt zich door haar orgel in Lodewijk XV stijl dat zich op de galerij rechtover het koor bevindt. Het werd gebouwd in 1756 door een orgelmaker die niemand zich nog herinnert. Het instrument heeft sindsdien slechts enkele kleine wijzigingen ondergaan. De orgelkast, relatief compact, toont weelderige omlijstingen en een hoofdcartouche in rocaille-stijl. Ze omgeeft een instrument dat bestaat uit twee torens omkaderd met velden. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Erfgoed

De Saint-Barthélemykerk
De Saint-Barthélemykerk werd gebouwd in twee fasen. De eerste was in de 11e en 12e eeuw, toen het romaanse gedeelte werd opgetrokken, dat bestaat uit een vierkante toren en een schip met vier traveeën. In de 18e eeuw werden de twee zijbeuken en de twee Lodewijk XVI portalen gebouwd, op oude funderingen. Tegen dit gedeelte dat werd opgetrokken in natuursteen, werd eveneens in de tweede helft van de 18e eeuw, een koor bijgebouwd met een veelzijdige apsis, maar deze keer met gebruik van baksteen en witte steen. Een uitspringend transept vervolledigt het geheel. Ook het aspect van het interieur, net zoals een gedeelte van de sacristie, dateert uit de 18e en 19e eeuw. Ten slotte kwam er ook nog een doopkapel in de tweede helft van de 19e eeuw. Het meubilair telt onder meer verschillende grafstenen die dateren van de 15e tot de 18 eeuw, een gotische doopvont uit de 16e eeuw en een barokke preekstoel uit het midden van de 17e eeuw. Het gedeeltelijk ommuurde kerkhof paalt nog voor een deel aan de kerk, die in 1970-71 gerestaureerd werd onder toezicht van architect F. Jacques en L.-F. Genicot. Het orgel van de Saint-Barthélemy bevindt zich in een galerij rechtover het koor. Het werd volledig herbouwd in 1831 door orgelfabrikant Charles-Louis Rifflart. Bij die gelegenheid bracht men ook enkele veranderingen aan aan de orgelkast uit de 18e eeuw. Zo werd een console versierd met een muziektrofee, die zich aanvankelijk achteraan bevond, naar voren verplaatst, voor de balustrade van de galerij. Daardoor werden enkele gesculpteerde elementen onzichtbaar en die heeft men dan ook verplaatst naar de zijkanten van de console. De rest van het decor bestaat vooral uit een reeks voluten die de centrale toren en de velden van de orgelpijpen omringen. Kerk geklasseerd op 30/11/1960 Orgel geklasseerd op 29/08/1990
Erfgoed

Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkerk
In de levendige dorpskern van Wilderen (met brouwerij-stokerij en fietsroute door de fruitstreek) vindt u deze mooie kerk omgeven door een oud kerkhof. De rechthoekige, romaanse toren zou teruggaan tot 1150. Deze (defensieve) westertoren bezit een uitzonderlijk ingesnoerd schildzadeldak dat bekroond wordt met twee kruisen. Bij de bouw werden donkere kwartsietblokken (uit Tienen) afgewisseld met lichte Gobertangesteen. Deze techniek is eerder kenmerkend voor Brabant, wat aantoont dat Wilderen zich op de grens van de Brabantse en de Zuid-Limburgse traditie bevindt.
In 1858 werd het smalle, romaanse kerkschip vervangen door een neoclassicistische zaalkerk in baksteen. De glasramen met rijke iconografie werden geschonken door plaatselijke families in de periode tussen 1909 (koor) en 1925 (schip).
Aan het hoofdaltaar verwijst het schilderij “Onze-Lieve-Vrouw Ten Hemelopneming” naar de oude benaming van de kerk. De muurschilderingen in het koor (1920) verwijzen daarentegen naar de nieuwe naam van de kerk.
Het meubilair telt verschillende beelden, waaronder een Onze-Lieve-Vrouwebeeld met Kind uit gepolychromeerd hout (begin 17de eeuw), een Sint-Sebastiaan (17de eeuw) en Sint-Rochus uit gepolychromeerd hout (tweede helft 17de eeuw). De twee zijaltaren zijn uit de eerste helft van de 18de eeuw. Bemerk verder de twee biechtstoelen, de koorlezenaar (18de eeuw) en een bidstoel (midden 18de eeuw).
Op het kerkhof ziet u verschillende oude grafkruisen (16de tot 18de eeuw). Ga op zoek naar de graftombe van de adellijke familie d’Oultremont, de graven van het kasteel Duras. Zij werden hier begraven omdat het kasteeldorp Duras geen kerk had.

Eglise Saint-Christophe
Je beleeft enkele uren vol verrassingen als je de verbazingwekkende Sint-Christoffelkerk bezoekt in Raatshoven, een dorp op het Haspengouws plateau niet ver van Landen. In het dorpscentrum kun je niet naast de indrukwekkende vierkante toren kijken (33m) die duidelijk zijn nut heeft gehad als verdedigingstoren. Hij dateert van de 14de eeuw en is ingedeeld in drie niveaus. Je kunt erin dankzij een draaitrap. De uitkijkposten en de schietgaten zijn behouden. Tweede verrassing: in het portaal bemerk je een enorm beeld van Sint-Christoffel (2m95) uit de 14de eeuw. Het zou gaan om het grootste, oude houten beeld van Christoffel met kind Jezus in Europa. Het is vervaardigd in polychroom hout en beeldt de heilige uit in een geestelijke, majestueuze pose, verzonken in gedachten, met een lachend kind op de arm. Bij het binnentreden zie je, derde verrassing, een tweede beeld van Sint-Christoffel rechts onder het doksaal. Dit is merkelijk kleiner. Het dateert uit de 18de eeuw en beeldt, in tegenstelling tot het vorige, de heilige uit in volle beweging alsof hij over de golven roeit. Zijn blik is waakzaam gericht op het kind dat hij meedraagt. Het loont de moeite om de beide beelden te vergelijken. Het verzorgde interieur is hoofdzakelijk van gotische inslag en opgebouwd uit Gobertangesteen met bepleistering. Bemerk ook de doopvont (15de eeuw), de glasramen in het koor (1956) en enkele kleine heiligenbeelden in hout.

Provinciaal Domein Het Vinne
Het Vinne is het grootste natuurlijk meer van Vlaanderen. In de negentiende eeuw werd het drooggelegd en in 2005 in belangrijke mate terug hersteld. Bij de inrichting ging veel aandacht naar mogelijkheden voor natuurbeleving met avontuurlijke wandelpaden, knuppelpaden, uitkijktorens, vogelkijk- en schuilhutten. In de TintelTuin gebeuren bezoekjes aan het Vinne regelmatig spontaan naar aanleiding van gespreksrondes of leerlingenprojecten. Het Provinciaal Domein ligt op wandelafstand en is een uitermate boeiende omgeving voor levend leren.
Auteur: TintelTuin
Natuurgebied

freinetschool TintelTuin Zoutleeuw
De TintelTuin wil op een hedendaagse manier de freinetpedagogie in al zijn aspecten waarmaken door kwaliteitsvol onderwijs te bieden in een boeiende en creatieve omgeving. Milieuzorg Op School is bij ons geen loos begrip. De mooie natuur rondom onze school nodigt uit om bewust met MOS bezig te zijn. Er worden geiten en kippen gehouden, via een beurtrol verzorgd door de kinderen, er is een TintelmoesTuin met vergeten groenten en frambozenstruiken, er zijn projecten rond watervervuiling en zwerfvuil. De school neemt ook deel aan DikkeTruienDag, Walk For Water én vanaf schooljaar 2013-2014 werken de leerlingen zelf mee aan een ‘GROEN MASTERPLAN’ om ‘den buiten’ grondig aan te pakken. Een wandeling langs de Gete, een expeditie door de open velden of bezoekjes aan het Vinne gebeuren regelmatig spontaan naar aanleiding van gespreksrondes. De TintelTuin creëert zo een uitermate boeiende omgeving voor levend leren.
Auteur: TintelTuin
School

Sint-Leonarduskerk van Zoutleeuw
Openingsuren: Van 1 april tot en met 30 september open van dinsdag tot zondag van 14 tot 17 uur. Van 1 tot 31 oktober open op zaterdag en zondag van 14 tot 17 uur. Van 1 tot 30 november geopend op zondag van 14 tot 17 uur. OP de eerste zondag van elke maand en in juli en augustus elke zondag: gratis gidsbeurt van 15.30 tot 16.30 uur. Begeleide bezoeken via Toerisme Zoutleeuw. Beschrijving: Het monumentaal gotisch gebouw werd grotendeels opgetrokken tussen de 13e en de 16e-eeuw. De Sint-Leonarduskerk is buitengewoon rijk aan kunstschatten en dankt voornamelijk daaraan haar internationale bekendheid. De Beeldenstorm en de Franse Revolutie gingen vrijwel ongemerkt aan deze kerk voorbij, waardoor het indrukwekkende kunstpatrimonium dat gedurende eeuwen werd opgebouwd voor het grootste deel bewaard bleef. Locatie: Grote Markt z/n, 3440 Zoutleeuw
Auteur: Rencontrez vos voisins

Provinciedomein Het Vinne
Sinds 1974 is het Vinne een provinciedomein met een oppervlakte van ongeveer 130 ha. Tijdens 2004 werd een natuurherinrichtingsproject uitgevoerd om het oorspronkelijke natuurbeeld van het Vinne te herstellen: een natuurlijk binnenmeer omgeven door graslanden en bossen. Tegelijkertijd werd de wandelinfrastructuur grondig aangepast. Nieuwe wandelwegen, knuppelpaden, schuilhutten, vogelkijkhutten, kijktorens e.a. maken een wandeling nog boeiender en aangenamer.
Openingsuren: Het Vinne is het hele jaar door gratis toegankelijk van zonsopgang tot zonsondergang.
De openingsuren van het bezoekerscentrum variëren volgens de seizoenen: zie website voor detailinformatie.
Locatie: Ossenwegstraat 70, 3440 Zoutleeuw
Auteur: Rencontrez vos voisins
Natuurgebied

Tienen
Tienen is een stad en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, in het noorden van het Haspengouws Plateau. De stad telt 35.000 inwoners en ligt op een hoogte van 40 meter. Met een oppervlakte van 72,77 km² is Tienen de grootste gemeente van de provincie Vlaams-Brabant.Robert Rock meent dat Tienen een germanisering is van het Keltische 'duno', wat "heuvel, versterking op een heuvel, versterking" betekent. De naam zou etymologisch ook kunnen opklimmen tot het Gallische 'tigerno, tigunno', wat eveneens betekent: hoogtepunt, hoofd, verhevenheid. De auteur wijst op de overeenstemming met de Tiense topografie, met de Sint-Germanusheuvel waarrond de stad ontstond.
Auteur: Wikipedia
Stad

Sint-Gorgoniuskerk
De parel van het cultuurhistorisch erfgoed in Hoegaarden is de Sint-Gorgoniuskerk, de grootste rococokerk in België. De kerk werd gebouwd tussen 1754 en 1759 in een periode waarin Hoegaarden dankzij de biernijverheid een grote welstand kende.Deze kerk is absoluut een bezoek waard omwille van de talrijke kunstschatten en de gerenoveerde schatkamer onder de toren.
Auteur: Blauwkruikje

Geosite Goudberg
In de geosite Goudberg in Hoegaarden kun je versteende bomen bekijken. Het zijn overblijfselen van een subtropisch moerasbos dat 54,9 miljoen jaar oud is. Bij de versteende bomen is het hout molecule per molecule vervangen door kiezel. Heel de boom is als het ware omgevormd tot een stenen versie van zichzelf, waarbij de interne kenmerken van het hout bewaard zijn gebleven. Behalve de versteende cipressen uit het vroegere moerasbos biedt de geosite Goudberg een prachtig overzicht van 55 miljoen jaar evolutie van de ondergrond. Meer dan 50 miljoen jaar geleden kwam de zee tot in Hoegaarden. In de geosite kun je door de tijd heen wandelen langs de verschillende grondlagen en kom je te weten hoe die in de loop der tijden zijn opgebouwd. Hoegaarden behoort tot de wereldtop van versteende bossen. Het oosten van Vlaams-Brabant behoort in zijn geheel tot de wereldtop wat fossielenvondsten betreft uit twee uitzonderlijke periodes van klimaatverandering: 55 miljoen jaar geleden en 33 miljoen jaar geleden.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden

Vierkantshoeve De 11000 Maagden
De Vierkantshoeve De 11000 Maagden is een pracht van een gesloten hoeve. Er is een opschirft te zien: "IN DE REFUGIE VAN DE ELF DUYSENT MAEGDEN 1748" en ook nog "Sint-Ursula en de 11000 maagden" boven de segmentbooginrijpoort, die toegang verleent tot het binnenhof. De hoeve ontleent dus haar naam aan de legende van SInt-Ursula.
Volgens de "Legenda aurea" was Ursula de beeldschone, wijze en vrome dochter van de christelijke koning Deontus van Bretagne. Haar reputatie was de koning van Engeland ter ore gekomen. Hij zond een ambassadeur naar Deontus om haar ten huwelijk te vragen voor zijn enige zoon Aetherius en eventueel met oorlog te dreigen als vriendelijkheid niet tot een resultaat leidde. Deontus was ten einde raad; hij wilde zijn dochter niet uithuwelijken aan de zoon van de machtige heidense koning die berucht was om zijn wreedheid. Maar Ursula was wiskundig goed bij de pinken en raadde haar vader aan het aanzoek te accepteren op voorwaarde dat de koning haar tien zeer mooie maagden zou sturen, elk vergezeld door 1000 andere maagden en daarbovenop nog duizend maagdelijke gezellinnen voor zichzelf. Ze moest ook voorzien worden van schepen om met het gezelschap op reis te gaan. Verder bedong ze een termijn van drie jaar voor een bedevaart naar Rome en om de jonge prins de gelegenheid te geven het christelijke geloof te bestuderen en zich te laten dopen. De vloot vertrok en legde aan in Keulen. Een engel verscheen aan Ursula om haar mee te delen dat ze na haar reis naar Rome hier zou terugkomen en de martelaarskroon zou ontvangen, samen met al haar reisgenoten. Ze zeilden door naar Bazel en van daar ging het over land verder naar Rome. Daar werden ze verwelkomd door paus Cyriacus, volgens de schrijver de negentiende opvolger van Petrus, maar hij voegt eraan toe dat hij geschrapt werd uit de lijst van pausen omdat hij beslist had zijn pontificaat op te geven en de maagden terug naar Keulen te vergezellen. Ze vertrokken terug naar Keulen. Een aantal edelen en geestelijken sloot zich bij hen aan. Toen ze aankwamen in Keulen werd de stad belegerd door de Hunnen, die het complete gezelschap vermoordden, alleen Ursula bleef gespaard omwille van haar grote schoonheid, op voorwaarde dat ze de bruid zou worden van hun aanvoerder Atilla. Ursula weigerde en werd door Atilla met een pijl doorboord. Aetherius, die ondertussen na de dood van zijn vader koning was geworden, had zich bekeerd tot het christendom. Door een goddelijke boodschap verwittigd, reisde ook hij naar Keulen om er zijn bruid te ontmoeten en stierf er samen met haar de martelaarsdood. Na de slachting werden de Hunnen verdreven door een hemels leger van maagden, uiteraard samengesteld uit de maagden die de Hunnen net hadden gedood.
Auteur: Dromos
Hoeve

Kerk van Neerlinter
De kerk van Neerlinter is toegewijd aan Sint-Follianus. Volgens een oorkonde uit 1139 bestond deze kerk reeds lang. De kerk diende verscheidene keren herbouwd te worden. Nu eens omdat ze te klein was, dan weer omdat ze was afgebrand (een paar keer) of omdat een ijzeren kruis door het dak stortte. Vandaag vraagt het daarom enig speurwerk om delen van de kerk in een bepaalde eeuw te situeren.
Auteur: Lannoo

café De Smid
Het café De Smid werd ooit door een smid gebouwd, die van de dorpskern naar de spoorlijn verhuisde toen hij de opdracht kreeg er onderdelen voor te maken. De man had een goed oog in de dorst van de reizigers en installeerde meteen ook een café, dat druk werd bezocht door zowel vroege als late reizigers.
Auteur: Lannoo
Cafe

Landen
Landen ligt in het Vlaams-Brabantse deel van Haspengouw. Het stadje dankt zijn naam trouwens aan zijn vruchtbare bodem: in 1050 werd het genoteerd als Landane, hetgeen zoveel betekent als 'bebouwde akkers'. Akkers zijn er vandaag ook nog op de hellingen rond Landen.
Auteur: Lannoo
Dorp

Watermolen van Rufferdinge
De naam Rufferdinge zou verwijzen naar een Frankische grondbezitter, Rupert of Ruffer. Op de plaats waar vandaag nog steeds een watermolen staat, was er rond 1200 ook al sprake van 'de molen van Ruffertingen'. Het huidige uitzicht van de molen stamt hoofdzakelijk uit het laatste gedeelte van de 19de eeuw. Toen hoorde er ook een brouwerij bij de molen en die produceerde bier tot in 1924. De molen zelf bleef actief tot in de jaren 1960. Vandaag zijn er in de watermolen- met intacte maalinrichting-een Molenmuseum en een Heemkundig Museum gehuisvest. Een taverne mocht niet ontbreken in dit stemmige geheel, omgeven door kastanjebomen. Het Heemmuseum werd ingericht door de Geschied- en Heemkundige Kring van
Watermolen

de 'Motte'
De ‘Motte van Castelberg’ is de heuvel die we ten noorden van ‘het Vinne’ zien, hierop stond in de Middeleeuwen een verhoogde houten verdedigingsburcht om van ver de vijand te zien aankomen. Nu wordt het in de winter vooral gebruikt om de helling af te glijden met de slee :-). Op de flank vinden we onder meer de sikkelkoraalzwam, een koesterbuur van Zoutleeuw. Andere mooie en speciale graslandpaddestoelen staan hier ook, zoals het papegaaizwammetje en het sneeuwzwammetje.
Auteur: TintelTuin
Heuvel

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Het suikermuseum
Een bezoek aan het gloednieuwe Suikermuseum mag zeker niet op het programma ontbreken. In dit museum gaan we op zoek naar de 'verloren smaak van suiker'. Kleurrijke animatiefiguren roepen op om de bron van het onheil op te sporen. Het wordt een tocht langs verhalen, geluiden en sfeerbeelden uit de kleurrijke wereld van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen. Alle aspecten komen aan bod: de boeiende sociale geschiedenis, de bietenoogst, de honingproductie van de bijen, tot alle mogelijke toepassingen van suiker. Op de zolderverdieping van het museum is een ruimte voorzien voor tijdelijke tentoonstellingen, opgesteld voor de duur van één jaar.
Gebouw

Velm
Velm werd beroemd als het dorp van de film Rundskop. Rundskop is een Belgische misdaadfilm uit 2011 onder regie van Michaël R. Roskam. Het is een misdaaddrama over boeren en gangsters tegen de achtergrond van de Belgische hormonenmaffia. Het is voornamelijk gesproken in een Limburgs dialect, het Truierlands. Jacky Vanmarsenille is een veeboer uit Sint-Truiden in Limburg die zijdelings connecties heeft met de hormonenmaffia. Door een trauma uit zijn jeugd heeft hij het moeilijk in zijn omgang met vrouwen en stapelen de problemen zich op in zijn leven. Zeker wanneer hij een bekende uit zijn verleden ontmoet. Jacky Vanmarsenille wordt meesterlijk vertolkt door Matthias Schoenaerts.
Auteur: Dromos
Deelgemeente

Brouwerij & Distilleerderij Wilderen
Een authentiek industrieel monument anno 1743 in het hart van het Truiense streekdorpje Wilderen te midden van uitgestrekte fruitboomgaarden. Een hedendaagse brouwerij en distilleerderij, een imposante alcoholstokerij uit 1890 en een monumentale Haspengouwse vakwerkhoeve maken deel uit van dit uniek verhaal. Er is een imposant café met groot terras waar de ter plaatse gebrouwen bieren waaronder Tripel Kanunnik, Cuvée Clarisse, Wilderen Goud enz ... en spirits zoals Double You Gin, Omerta Rum, Wild Weasel Whisky en jenevers worden schenken. Reuze zandbak met speeltuin. "Storytelling" in het kwadraat ... !! Op Feestdagen steeds open vanaf 12 uur tot 21u. Kerstvakantie gesloten.
Auteur: Visit Limburg
Brouwerij

POI

Kasteel van Duras
Het Kasteel van Duras, gelegen in Sint-Truiden, is een prachtig voorbeeld van neoclassicistische architectuur en kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 12e eeuw. Oorspronkelijk stond hier een waterburcht van de graven van Duras, voor het eerst vermeld in 1102. Tussen 1787 en 1789 werd het huidige kasteel gebouwd door baron Jean Joseph Van der Noot en zijn echtgenote Florence de Ruyssche, naar een ontwerp van architect Ghislain-Joseph Henry.
Het kasteel heeft historische banden met het Nederlandse koningshuis. Henriette d'Oultremont, de zus van Charles d'Outremont die met Louise van der Noot was getrouwd, huwde in 1843 met koning Willem I der Nederlanden. Om met deze katholieke Belgische te kunnen trouwen, deed Willem I afstand van de troon. Een deel van hun briefwisseling wordt bewaard in het kasteelarchief, terwijl de rest in een Nederlands museum te vinden is. ​
Het Kasteel van Duras diende ook als decor voor de misdaadroman 'Het meisje in de ijskelder' van Herman Grouwels. In dit boek wordt in de oude ijskelder van het kasteel een skelet gevonden, wat leidt tot een intrigerend onderzoek dat de lezer meeneemt naar het begin van de 20e eeuw. ​
Omgeven door een uitgestrekt domein van meer dan 300 hectare, bestaande uit bossen, weilanden, akkers en een ommuurde moestuin met wijngaard, biedt het kasteel een prachtig landschap dat typerend is voor Haspengouw.
Auteur: Cheerio
Kasteel

GS Bikers rit 2 team A in 2026