Paterskerk Tienen
De eerste Begijnhofkerk in België werd in 1240 gebouwd te Luik. Als tweede oudste begijnhof wordt vaak Tienen vermeld, waar in 1245 met de bouw van de vroeggotische Begijnhofkerk werd gestart. De vlakke voorgevel bevatte geen klokkentoren. De plattegrond bestond uit drie beuken en een niet uitspringende pseudo-transept uit de 13de eeuw. Het koor en de zijkapellen dateren uit de 14de eeuw. Van het schip zijn enkel de spitsbooggewelven tegen de voorgevel bewaard gebleven. Die tonen duidelijk aan dat alle bogen op eenvoudige vierkante zuilen rustten. De kerk bezat een gelambrizeerd houten tongewelf.
Meer informatie
Kerk

Sint-Germanuskerk
Tienen werd ooit de blanke stad genoemd wegens zijn witgekalkte gevels, maar tegenwoordig vooral vanwege zijn witte torens. Van op afstand zijn er vier zichtbaar: van west naar oost de nieuwe watertoren, de kerken van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Germanus en de koeltoren van de suikerraffinaderij. De toren van Sint-Germanus is hiervan veruit de oudste: romaans, met zijn basis uit de 12de en 13de eeuw. De kerk staat er ook erg geprivilegieerd: op de hoogte van de Veemarkt, onder meer bereikbaar via twee steile trappen, met een stemmig beiaardhoekje aan de Apostelenhof. De kerk is tevens een voorbeeld van de bouwstenen uit de streek, vooral het kwartsiet van Overlaar. De toren (65 meter) en zijn beiaard (54 klokken) zijn bij gelegenheid te bezoeken. In de kerk tref je de organist aan het werk. Deze kerk is vereerd met het oudste kerkorgel van de Nederlanden. Na rampen in onder meer 1536 en 1635, zijn delen gotisch verbouwd. Mettertijd kwamen delen van de kerk ,,scheef'' te staan. Het koor is zeven graden uit de as van de beuk opgetrokken en de torenspits verzakte na een ontploffing in de stad. In 2003 werden drie muurschilderingen van Yvan Struys ingewijd. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk
De ranke kerk op de Grote Markt dankt haar naam aan de ,,poel’’ waarop ze is gebouwd. Naar de verering van Onze-Lieve-Vrouw-aan-de-poel verwijst onder meer de grot aan de kant van de "Heldensquare". De legende vertelt dat in de 12de eeuw een deugdzaam man werd vermoord en in deze poel werd geworpen. Een vrouw voorspelde de bouw van een tempel op die plaats. Sedert die dag gebeurden er bij deze poel mirakels. Daarom gaf Hertog Jan I van Brabant de toestemming om er een kerk te bouwen. De kerk (1357-15de eeuw) is ontworpen door architect Jan van Oisy, die er dertig jaar mee zoet was. Tot op de dag van vandaag blijven restaurateurs aan het werk. De kerkhaan (25 kilo) en het torenkruis (8 meter lang) zijn zopas teruggeplaatst na bijna 25 jaar. Typisch aan de kerk is dat het schip nooit werd gebouwd. De voorgevel leunt daardoor meteen tegen twee dwarsbeuken aan. De nissen in de portalen zijn verfijnd gebeeldhouwd maar verloren hun beelden. In het interieur is werk van de Aarschottenaar Pieter-Jozef Verhaegen aanwezig. De 'Kruisoprichting' van Niklaas De Backer (1689) is een kopie naar Jan Van Dyck.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Sint-Leonarduskerk
Het monumentaal gotisch gebouw werd grotendeels opgetrokken tussen de 13de en de 16de eeuw. De Sint-Leonarduskerk is rijk aan kunstschatten en dankt voornamelijk daaraan haar internationale bekendheid. De Beeldenstorm in 1566 en de Franse Revolutie gingen vrijwel ongemerkt aan de kerk voorbij, waardoor het indrukwekkende kunstpatrimonium bewaard bleef: retabels, schilderijen, heiligenbeelden, koper- en zilverwerk, misgewaden en andere devote voorwerpen. Hierna worden een aantal pronkstukken genoemd. Een van de pronkstukken is de pas gerestaureerde sacramentstoren. Dit tabernakel, in witte steen van Avesnes, is gemaakt in de ateliers van Cornelis Floris de Vriendt te Antwerpen en is in 1552 opgericht in Zoutleeuw. De toren is 18 meter hoog, heeft negen verdiepingen en bevat ongeveer 200 beeldjes met taferelen uit het Oude en het Nieuwe Testament. De koperen paaskandelaar is 5.68m hoog en weegt ongeveer 950 kg. Hij werd gegoten door Renier van Thienen. Het is de op één na grootste paaskandelaar van Europa. De zijkapellen werden in de 16de eeuw bijgebouwd door de gilden en bevatten een schat aan retabels: een Sint-Anna-retabel (16de eeuw), Sint-Rochus-retabels (15de en 16de eeuw), een Onze-Lieve-Vrouw-retabel (16de eeuw) en een Sint-Leonardusretabel (15de eeuw). Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkerk
In de levendige dorpskern van Wilderen (met brouwerij-stokerij en fietsroute door de fruitstreek) vindt u deze mooie kerk omgeven door een oud kerkhof. De rechthoekige, romaanse toren zou teruggaan tot 1150. Deze (defensieve) westertoren bezit een uitzonderlijk ingesnoerd schildzadeldak dat bekroond wordt met twee kruisen. Bij de bouw werden donkere kwartsietblokken (uit Tienen) afgewisseld met lichte Gobertangesteen. Deze techniek is eerder kenmerkend voor Brabant, wat aantoont dat Wilderen zich op de grens van de Brabantse en de Zuid-Limburgse traditie bevindt.
In 1858 werd het smalle, romaanse kerkschip vervangen door een neoclassicistische zaalkerk in baksteen. De glasramen met rijke iconografie werden geschonken door plaatselijke families in de periode tussen 1909 (koor) en 1925 (schip).
Aan het hoofdaltaar verwijst het schilderij “Onze-Lieve-Vrouw Ten Hemelopneming” naar de oude benaming van de kerk. De muurschilderingen in het koor (1920) verwijzen daarentegen naar de nieuwe naam van de kerk.
Het meubilair telt verschillende beelden, waaronder een Onze-Lieve-Vrouwebeeld met Kind uit gepolychromeerd hout (begin 17de eeuw), een Sint-Sebastiaan (17de eeuw) en Sint-Rochus uit gepolychromeerd hout (tweede helft 17de eeuw). De twee zijaltaren zijn uit de eerste helft van de 18de eeuw. Bemerk verder de twee biechtstoelen, de koorlezenaar (18de eeuw) en een bidstoel (midden 18de eeuw).
Op het kerkhof ziet u verschillende oude grafkruisen (16de tot 18de eeuw). Ga op zoek naar de graftombe van de adellijke familie d’Oultremont, de graven van het kasteel Duras. Zij werden hier begraven omdat het kasteeldorp Duras geen kerk had.

Zoutleeuw
Bij Zoutleeuw stroomt al heel lang de Kleine Gete, een rivier waar Zoutleeuw dankzij zijn bevaarbaarheid, zijn geld aan verdiende. Over het Marktplein rijdt u het dorp binnen en ziet de prachtige Sint-Leonarduskerk uit 1231 met een zeer oud en waardevol interieur. Rondom het mooie Marktplein staan verder nog het zeer opvallende stadhuis en de naastgelegen lakenhal uit de 14e eeuw.
Auteur: Complexintersection
Stad

Neerwinden
Neerwinden is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Landen. Neerwinden was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.De omgeving van Neerwinden was het toneel van twee veldslagen, met een tussenpoos van honderd jaar: de Eerste Slag bij Neerwinden en de Tweede Slag bij Neerwinden .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van Duras
Het kasteel van Duras is een kasteel in Duras, een deelgemeente van de Belgische stad Sint-Truiden. Het kasteel is een typisch voorbeeld van de neoclassicistische architectuur, zoals die zich aan het eind van de 18e eeuw ontwikkelde.
Oorspronkelijk stond er op deze plaats een oude waterburcht van de graven van Duras, die al in 1102 werd genoemd. Het huidige kasteel is gebouwd tussen 1787 en 1789 naar een ontwerp van Ghislain-Joseph Henry. De opdracht voor de bouw werd gegeven door de toenmalige eigenaren, de familie Van der Noot, waartoe onder andere Hendrik van der Noot behoorde, één van de voornaamste grootgrondbezitters in Brabant. In deze tijd van dreigende revolutie was het optrekken van een dergelijk kostbaar en de aandacht trekkend gebouw een gewaagde onderneming.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Kortenaken
De landelijke gemeente bestaat uit 5 deelgemeenten en één gehucht. In totaal zijn er 7 dorpskernen, omdat de deelgemeente Kersbeek-Miskom uit twee kerkdorpen bestaat. In het brede valleigebied van de Velpe vormen de boomgaarden een vertrouwd beeld. Daarnaast is de gemeente ook een agrarisch lappendeken: uitgestrekte akkers en weilanden komen veelvuldig voor. Kortenaken leeft van veeteelt, land- en tuinbouw. Echte dorpskernen vindt men er niet. Het is een grote lintbebouwing van kern naar kern met daarachter een agrarisch geheel. Kortenaken is de derde grootste perengemeente van België en om die reden komen er elk jaar vele seizoensarbeiders om vooral peren te plukken/sorteren en teneinde de bomen te snoeien. Het grote merendeel van de werkende inwoners zijn pendelaars die hun inkomen moeten zoeken buiten de gemeente. De gemeente telt ruim 7.500 inwoners.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Runkelen
Runkelen is een dorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van Sint-Truiden. Het dorp heeft een oppervlakte van 1,86 km² en telde in 2001 425 inwoners.
Runkelen werd in 1366 voor het eerst vermeld als Runkeren. Het maakte steeds deel uit van het graafschap Duras en was kerkelijk afhankelijk van de parochie Wilderen. Pas in 1773 werd Runkelen een aparte heerlijkheid. Zij bleef wel in het bezit van de graaf van Duras, die ook de titel heer van Runkelen droeg.
Deelgemeente

Grazen
Grazen is een dorp en deelgemeente van Geetbets in de provincie Vlaams-Brabant. Tot 1971 was Grazen een zelfstandige gemeente waarna het werd opgenomen bij Rummen. In 1977 verloor ook Rummen zijn zelfstandigheid zodat beide dorpen deelgemeenten van Geetbets werden.Grazen heeft zijn landelijk karakter behouden, het ligt namelijk ver van een groter centrum en ook grote verbindingswegen laten het dorp links liggen. Centraal ligt het driehoekige dorpsplein met petanquebaan met in de nabijheid van de meer dan 100 jaar oude kerk. Er zijn de resten van verbouwde vroegere grote vierkantshoeven zoals de Stassartwinning, verbouwd tot feestzalen en de Grazenwinning waarvan de omgrachting nog aanwezig is.

Sint-Cyriacuskerk van Budingen
Het dorpscentrum van Budingen (een deelgemeente van Zoutleeuw) wordt gedomineerd door de classicistische Sint-Cyriacuskerk, waarvan de bouw werd aangevat in 1788. De onderbouw van de toren in ijzerzandsteen met zijn typische kleur dateert nog uit het begin van de 18de eeuw. Het kerkje bevat enkele kerkmeubelen uit de 17de en 18de eeuw, naast nog oudere beelden, onder meer een Sint-Ambrosius uit het einde van de 15de eeuw.
Auteur: Lannoo

Landen
Landen ligt in het Vlaams-Brabantse deel van Haspengouw. Het stadje dankt zijn naam trouwens aan zijn vruchtbare bodem: in 1050 werd het genoteerd als Landane, hetgeen zoveel betekent als 'bebouwde akkers'. Akkers zijn er vandaag ook nog op de hellingen rond Landen.
Auteur: Lannoo
Dorp

Huizen van Ranst
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
De huidige woningen zijn na 1635 gebouwd, nadat de originele gebouwen totaal verwoest werden tijdens de "Tiense furie". De rijk versierde muurankers, aangebracht op de voorgevel, bevestigen dat de woningen nr. 15-17 gebouwd werden in 1636. Het huis nr. 19 uit 1661 is een dubbelhuis, bestaande uit twee verdiepingen met een hoger opgetrokken middenstuk, onder een zadeldak dat tussen zijtrapgevels gevat is. In de eerste bouwlaag van dit huis kan men Toscaanse kapitelen bewonderen, die op de tweede verdieping in Ionische zuilen eindigen. De fraai geriemde vensteromlijstingen zijn uitgevoerd in Lodewijk XIV-stijl. De mooie barokke rondboogdeur is te bereiken via een pui van vier treden. Op de centrale sluitsteen stond het nu weggekapte wapenschild afgebeeld, met daarboven een sterk overhangend fronton.
De drie woningen zijn een mooi voorbeeld van de samensmelting van verschillende stijlen, namelijk de traditionele bak- en zandstijl, de barok en de Lodewijk XIV-stijl
Auteur: jorenpardon
Gebouw

Koninklijk Atheneum
Tijdens het optrekken van het nieuwe gebouw moest de school elders ondergebracht worden. Hiervoor had de Tiense Suikerraffinaderij de lokalen van haar "'Patronaat" in de Beaudouinstraat afgestaan. Op 18 november 1953 werden de nieuwe gebouwen van het Atheneum plechtig ingewijd in het bijzijn van de minister van Nationale Opvoeding, de heer Harmel. Het nieuwe Koninklijk Atheneum van Tienen vormt een indrukwekkend geheel van gebouwen. De lengte van de voorgevel, uitziend op de Gilainstraat, bedraagt niet minder dan 98,35 meter. Het Koninklijk Atheneum Tienen - den athenai- heeft een rijke geschiedenis van bijna honderd jaar op zijn naam. In 2020 willen we dit op een gepaste wijze vieren.
School

Het Begijnhof
vermoedelijk startte men omstreeks 1240 met de bouw van de Begijnhofkerk. In de volksmond ‘Paterskerk’ genoemd. De meeste huisjes van het Begijnhof werden door bombardementen uit de Tweede Wereldoorlog vernield. In 1976 brandde deze vroeggotische kerk, de tweede oudste begijnhof van België, grotendeels af. Men richtte de ruïne na restauratie in als wandelpark.
Auteur: gita kinnaer
Begijnhof

het toreke
Op 13 mei 1847 stelde stadsarchitect François Drossaert een ontwerpdossier samen voor de bouw van een nieuwe gevangenis achter het politiebureau op de Grote Markt. Op 1 oktober 1848 werd het gebouw in dienst genomen. Tot 1862 zat men hier ook daadwerkelijk de politiestraffen uit. Na de restauratie in 1978 werd het ingericht als museum.
Na 20 jaar werd het museum gerenoveerd en gevoelig uitgebreid. Hierbij werd niet alleen de tentoonstellingsruimte verdubbeld, maar werd ook voldoende ruimte voorzien om de museumstukken in optimale omstandigheden te bewaren.
Auteur: jonathanpaesmans
Museum

grote markt
Oorspronkelijk lag dit gebied buiten de oude stadskern. De Dries was de eeuwenoude benaming voor de magere weiden, gelegen buiten de Lombardpoort. In de 16e eeuw heette de Grote markt voor het stadhuis Koeimarkt, in 1521 geschreven opte coymerct. Op het einde van de 16e eeuw is het centrum van Tienen verplaatst naar de Grote Markt. Zo wordt in 1590 de Kruiwagen gesitueerd op de groote merckt. Na de verwoesting van Tienen in 1635 wordt de Dries definitief het nieuwe centrum van de stad
Auteur: jonathanpaesmans
Plein

suikermuseum
Professor Zucchero, de virtuele gids, bezit de gave om de bezoeker te reduceren tot een stofje, niemendalletje ter grootte van een molecule. En dan gaan we samen met kleurrijke animatiefiguren op zoek naar de zoete smaak van suiker.
Het museum omvat verscheidene afdelingen, gespreid over de 3 verdiepingen van de vroegere stadshallen.
Alle aspecten komen aan bod: van de suikerbietenteelt tot de verwerking ervan tot suikerproducten, het gebruik van suiker in voeding, de invloed ervan op onze gezondheid en het gebruik van suiker in de kunst.
Auteur: jochenmeeus
Museum

Brouwerij en Alcoholstokerij Wilderen
Een authentiek industrieel monument anno 1743 in het hart van het Truiense streekdorpje Wilderen te midden van uitgestrekte fruitboomgaarden. Een hedendaagse brouwerij en distilleerderij, een imposante alcoholstokerij uit 1890 en een monumentale Haspengouwse vakwerkhoeve maken deel uit van dit uniek verhaal. Er is een imposant café met groot terras waar ze de zelfgemaakte bieren, Double You Gin, Wild Weasel Whisky en jenevers schenken. Tel: +32 11 58 06 80 Website: http://www.brouwerijwilderen.be Email: info@brouwerijwilderen.be
Auteur: Berthy Gurny
Foto-stopplaats

Fietscafé Brouwerij en Distilleerderij Wilderen
Een authentiek industrieel monument anno 1743 in het hart van het Truiense streekdorpje Wilderen te midden van uitgestrekte fruitboomgaarden. Een hedendaagse brouwerij en distilleerderij, een imposante alcoholstokerij uit 1890 en een monumentale Haspengouwse vakwerkhoeve maken deel uit van dit uniek verhaal. Er is een imposant café met groot terras waar ze de zelfgemaakte bieren waaronder Tripel Kanunnik, Cuvée Clarisse, Wilderen Goud enz ... en spirits zoals Double You Gin, Omerta Rum, Wild Weasel Whisky en jenevers schenken. Reuze zandbak met kleine speeltuin. "Storytelling" in het kwadraat ... !!
Auteur: Visit Limburg
Cafe

Brouwerij & Distilleerderij Wilderen
Een authentiek industrieel monument anno 1743 in het hart van het Truiense streekdorpje Wilderen te midden van uitgestrekte fruitboomgaarden. Een hedendaagse brouwerij en distilleerderij, een imposante alcoholstokerij uit 1890 en een monumentale Haspengouwse vakwerkhoeve maken deel uit van dit uniek verhaal. Er is een imposant café met groot terras waar de ter plaatse gebrouwen bieren waaronder Tripel Kanunnik, Cuvée Clarisse, Wilderen Goud enz ... en spirits zoals Double You Gin, Omerta Rum, Wild Weasel Whisky en jenevers worden schenken. Reuze zandbak met speeltuin. "Storytelling" in het kwadraat ... !! Op Feestdagen steeds open vanaf 12 uur tot 21u. Kerstvakantie gesloten.
Auteur: Visit Limburg
Brouwerij

POI

Ransberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_c
Lengte : 0.68 km
Stijging : 38 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 5.71 %
Maximale hellingsgraad : 10.63 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Een nieuwe kerk en een bijzonder architect
Het is de Brusselse architect Jules Barbier die de plannen voor een nieuwe kerk tekende en de kosten raamde op 24.996 Bef. Dit moet zeker een tour de force voor een scherpe berekening geweest zijn want de uitgaven mochten niet meer dan 25.000 Bef. bedragen.
De bouw werd begonnen op 24 maart 1894 en voltooid in 1898. De volgende jaren zou de kerkfabriek amper aan de kosten kunnen voldoen. Het duurde jaren voor iedereen betaald werd. De aannemer Colsoul klaagde hierover nog in 1914. Of hij uiteindelijk zijn geld gekregen heeft, weten we niet. De Eerste Wereldoorlog zou wel eens het verloop van de financiering kunnen bepaald hebben.
Neogotiek en een vleugje Art Nouveau
Het moet ons niet verwonderen dat de kerk van Grazen ontworpen werd in een stijl die in die periode bij voorkeur gehanteerd werd voor religieuze gebouwen: de neogotiek. Als we daar een ander voorbeeld in het Hageland naast plaatsen, namelijk de kapel van het gasthuis in Aarschot, dan zijn de gelijkenissen groot. Uiteraard vinden we hier de spitsboog, het archetypisch kenmerk van de gotiek, terug. Maar kijk vooral naar het gebruik van baksteen afgewisseld met elementen in hardsteen. Die zie je overvloedig gebruikt in de inkom en spaarzaam in accenten van raamomlijstingen, dekstenen en druiplijsten. Het effect is niet alleen berekend op decoratie maar heeft ook een praktisch voordeel om gevoelige delen te beschermen en te ondersteunen. De ingang is – buiten enkele kruisbloemen op de geveltoppen na – de enige plaats waar beeldhouwkunst versierend gebruikt wordt: losse bladmotieven van de kapitelen en hoofdjes met ernstig kijkende gezichten.
De kleur van de rode bakstenen is subtiel gebruikt om de vensters iets in de grijze muurvlakken te laten uitspringen.
Het geheel is bijzonder elegant. Het lijkt alsof Barbier alle moeite genomen heeft om deze gracieuze bescheidenheid aan te passen aan de nederigheid van deze agrarische gemeenschap. Kijk maar naar het sierlijke daktorentje, het grote hellende dak, de smalle, gegroepeerde ramen…
En toch! Een markant detail zien we in het opvallend ronde venster met glasraam in de zuidelijke beuk. Het lijkt wel een juweel gevat in de heldere baksteen en de vloeiende, bijna voluptueuze vorm van de ‘dorpel’. Beeld je eens in dat je hier honderd jaar geleden op een besneeuwde avond en een heldere sterrenhemel naar de kerstmis gaat en dat het licht in de kerk uitnodigend gloeit...
Een nieuwe bestemming
In 1923 kocht de gemeente Geetbets voor een bedrag van 652.000 euro drie eigendommen van het bisdom: de kerk van Grazen en de parochiezaal en de pastorij van Rummen.
Momenteel kan de kerk gehuurd worden door mensen die er kleinschalige evenementen willen organiseren. Dat kunnen zowel privéactiviteiten zijn als activiteiten voor een ruimer publiek. Op die manier wordt de kerk een uitbreiding van het buurthuis vlakbij. Dat momenteel gerenoveerd en zou einde van dit jaar (2024) klaar moeten zijn. Voor de reservatie voor een dag betaal je 150 euro plus de verwarmingskosten.
Architect Jules Barbier, neogotiek en een Brusselse kermis
Wat ons uitermate verwondert is het feit dat de architect de niet onbekende Jules Barbier is. Jules Barbier werd in 1865 geboren in Hasselt maar zijn ouders woonden toen reeds in Schaarbeek. Het gezin was zeker niet onbemiddeld en had connecties in diverse kringen zoals het openbaar bestuur, de bouw- en zakenwereld en de artistieke scène. Het is dan misschien niet toevallig dat hij na zijn studies als architect aan de slag kon gaan bij Jules-Jacques Van Ysendyck. Van Ysendijck was een belangrijke, zo niet de belangrijkste vertegenwoordiger van de Vlaamse neorenaissancestijl. Het stadhuis van Schaarbeek is hiervan een schitterend voorbeeld. En hoewel Barbier het palet van diverse stijlen perfect beheerste, zal je vaak iets van dit neorenaissance historicisme in zijn realisaties terugvinden. Zelfs in zijn talrijke Art Nouveau-woningen is er een samenspel van baksteen en natuursteen en maakt hij gebruik van hoektorentjes en scherp hellende daken.
Barbier was erg actief bij restauraties van historische gebouwen. En hier moeten we waarschijnlijk zijn band met Grazen zoeken. Van 1893 tot 1910 werkte hij in Zoutleeuw en restaureerde er het gemeentehuis, de school, de overdekte markt en het vredegerecht. Dat hierdoor de contacten gelegd werden voor de bouw van de nieuwe kerk in Grazen, is best mogelijk.
Maar wat Barbier bij het grote publiek het meest beroemd maakte, en waardoor hij volgens het architectuurtijdschrift Vers l'art van 1898 tot onze meest opmerkelijke architecten behoorde, was zijn deelname aan grote tentoonstellingen zoals l’Exposition internationale de Bruxelles van 1897 waarvoor hij de wijk Vieux Bruxelles ontwierp. Dit was helemaal niet bedoeld als een wetenschappelijk verantwoorde archeologische reconstructie maar als een pittoreske uitvinding gebaseerd op stijlen uit het verleden. Voor l’Exposition universelle de Bruxelles (Solbosch) van 1910 tekende hij Bruxelles-Kermesse. De creatie ging op 24 augustus in de vlammen op. Barbier stierf een maand later op 29 september. Hij werd net 45 jaar.
Barbier, die een erg gevoelig man was en leed aan wat toen neurasthenie genoemd werd, heeft in zijn korte leven een erg groot oeuvre nagelaten dat te weinig bekend is.
Auteur: Jan Rymenams

Voor de poort van Ter Lenen
We staan voor de poort van Ter Lenen maar het goed zelf kunnen we van hieruit niet zien. Je moet bij een kilometer stappen om er te geraken. Dat doen we dus niet, maar geven je mee dat tot de Franse Revolutie de hoeve deel uit maakte van de uitgestrekte bezittingen van de cisterciënzerinnenabdij van Oriënte (circa 1234-1798). De abdij had de "curia de Leenen" in 1240, samen met 52,5 bunder of ruim 60 ha akker- en weiland, gekocht van een zekere Rolin de Lare. In de 14de eeuw was Ter Lenen een belangrijke exploitatie. De hoeve omvatte onder meer twee schuren, twee schaapstallen en een paardenstal.
In februari 1798 wordt de hoeve verkocht aan de Zoutleeuwse familie Coenen. Ze bouwden een riant woonhuis met een typisch ‘kasteelpark’. Ook hier werd rond 1897 een brouwerij en stokerij uitgebaat. In 1900 wordt melding gemaakt van de installatie van een stoommachine en vanaf 1903 is er ook sprake van een stoomstokerij. De brouwerij-stokerij sloot de deuren vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Hijzelf ontmantelde de installaties uit vrees dat het koper door de Duitsers zou gestolen worden. De brouwerij is evenwel nooit meer herstart. Een van de laatste bieren zou ‘Tripel Trezeke’ geweest zijn naar de naam Theresa, de echtgenote van de brouwer.
De judokaclub van Geetbets laat het gelijknamige bier sinds 2015 door brouwerij Den Triest in Kapelle op den Bosch brouwen. Je kan het slechts in een enkel café in Geetbets proeven.
Auteur: Jan Rymenams
Hoeve

Flora Dvor. Is dit een stad in Kroatië?
Neen hoor. De stad DVOR bestaat wel, maar hier hebben we het over het futuristische aandoende maaksel van dunne buizen en draden, een honderdtal meter van de kapel weg. Het is geen draaimolen om de was aan te hangen. En waarschijnlijk zullen de schietgebeden van de bedevaarders aan de kapel niet van hieruit naar hun hemelse helpers gelanceerd worden.
DVOR staat voor Doppler Very high frequency Omnidirectional Range station. Het is een zendstation voor nauwkeurige radionavigatie en sinds 1960 een standaard hulpmiddel voor ‘korte-afstandsnavigatie’ voor de luchtvaart.
Voor wie geïnteresseerd is in korte cursus radionavigatie kunnen we vertellen dat de VOR-grondstations rondom een signaal uitzenden op een frequentie in het VHF-bereik tussen 108,0 en 117,95 MHzt. Op een speciaal daarvoor bestemd instrument (HSI-indicator) in de cockpit van een vliegtuig kan voortdurend worden gezien op welke radiaal (1-360 graden) van het VOR-radiobaken het vliegtuig zich bevindt. De 360-radiaal is daarbij de referentie en duidt de richting aan van het magnetische noorden.
De meeste VOR's worden gecombineerd met distance measuring equipment (DME) en worden VOR-DME genoemd. Met DME kan de piloot aflezen wat de afstand tot het radiobaken is.
Dit nog: Flora is de roepnaam voor de DVOR in Grazen. Er staan zo’n 16 DVOR’s in België en elk heeft een unieke codenaam. Zo hebben we onder andere nog een Nicky, een Bruno en een Costa.
Auteur: Jan Rymenams
Zendmast

Dormaal
Ons aller gemeenschappelijke voorouder, teilhardina, leefde 56 miljoen jaar geleden. En u zult het niet geloven, maar dat was hier in Vlaams-Brabant, in Dormaal. Die vond men in een geologische laag van ongeveer 56 miljoen jaar geleden, uit het Peologeen. Het was de periode waar de zoogdieren sterk begonnen door te breken, nadat aan het eind van het Krijt de dino's letterlijk weggebalzen werden door een meteoor. Het type-exemplaar van de soort wordt bewaard in het Museum voor Natuurwetenschappen. Al was teilhardina niet groter dan een veldmuis, ze had reeds alles wat een primaat tot primaat maakt. Er zijn trouwens nog steeds aapjes van dat formaat.
Auteur: Pascal Brackman

GS Bikers rit 34 (team A) in 2025